سلام.
یه مدت خیلی زیادیه که میخوام یه پست اینجا بزارم اما به دلایلی نزاشتم اما امروز میخوام شجاعت به خرج بدم و بشم دختر شجاع!

موضوعش در مورد فیلمای تلویزیونه.

هر وقت توی تلویزیون فیلمایی میزاره که به قول معروف آدمای مذهبی هم هستن توش و کلا فیلم روی اونا میچرخه،همونا که چادر دارن،ریش و سبیل دارن،انگشتر عقیق دستشون میکنن،و هزارتا نشونه ی ظاهری که شما بهتر از من میدونین،،خواهرم پامیشه میره،یه بار ازش پرسیدم چرا پامیشی؟
گفت آخه از همین اول تهش مشخصه دیگه،یا مرده قراره توسط یه دختر گول بخوره و بره زن دوم بگیره،یا دخترشون گول یه پسر رو بخوره و باهاش دوست شه و چادرشم باد ببره،یا....خلاصه اینکه قراره این خانواده از هم بپاشه...

به نظرتون واقعا اینجوریه؟
اصلا چرا یه مدتی هست که دارن توی تلویزیون خانواده های مذهبی رو اینجوری جلوه میکنن؟!
چرا فیلمای تلویزیونی خانواده های مذهبی رو نشونه گرفته؟!
این همه موضوع خوب برای فیلم ساختن،چرا گیر دادن به همین یه موضوع؟!

ببینین من نمیگم همه ی اونایی که چادر سر میکنن،از روی میل باطنیشونه و دلخواه و انتخاب خودشونه،اما اینو مطمعنم که اینجور افرادی کمن.افرادی که فقط ظاهر مذهبی دارن نه باطن،خیلی خیلی کم هستن ولی دارن به کمک تلویزیون پر رنگ میشن متاسفانه.
طوری که وقتی یه آدم مذهبی توی خیابون دیده میشه،همه فک میکنن این جزء اون ۲-۳درصد از مذهبی های اجباریه.

اصلا از همون چند سال قبل هم این قضیه استارتش زده شده بود،مث فیلم"میوه ممنوعه"
من همیشه پیش خودم میگفتم چه جوری یه مردی که وقتی میخواد با یه زن نامحرم توی اتاق باشه،در اتاق رو می بنده و همیشه هم تسبیح به دستشه،گول یه دختر رو خورد؟!و به خانوادش خیانت کرد؟!

یا مثلا فیلم "سقوط یک فرشته" یا "تا ثریا" یا "او یک فرشته بود" یا "تکیه بر باد" یا "جراحت" یا "اغما"
ببینین آدما هیچکدوم معصوم نیستن،و شیطون هم همیشه در کمین همه ادمها بوده و هست،چه پیامبران و چه آدمهای مذهبی و چه غیر مذهبی،اصلا من نمیدونم چرا چند وقته همش میخوان گول خوردن آدمای مذهبی رو به تصویر بکشن؟
چرا دارن وجهه یه آدم مسلمون و مذهبی رو خدشه دار میکنن؟
حتی فیلم سینمایی "من ترانه ۱۵سال دارم" ،توی اونم مادر شوهره یه خانوم چادریه،یکی که خودش مشاوره،و یه دم و دستگاه داره!

خیلی خیلی متاسفم که توی فیلم "تا ثریا" خانومه دینش رو به پول فروخت،توی فیلم "سقوط یک فرشته" دختره دینش،حجابش، و پدرش رو به پول و محبت دروغیه یه پسر فروخت و در نهایت حماقت،،خر شد.
یا توی فیلم"جراحت" ۲ تا خانواده و از همه بدتر،دوتا برادر سر لج و لجبازی حتی به بچه هاشونم رحم نکردن.اصلا به نظر من فیلم جراحت یکی از بدترین فیلمایی بود که ساخته شد.و اینکه طرح همچین موضوعی"امیرحافظ و زنش و ماجراهای بینشون" برای یه فیلم خانوادگی اصلا خوب نبود.اینکه مثلا یه خانواده اینقد حواس پرت"شما بخونین احمق" هستن که عقد خونگی میخونن و حتی توی شناسنامه هم ثبتش نمیکنن برای جلوگیری از قضایای بعدی.

خلاصه آدمهای مذهبی اینجوری که تلویزیون نشون میده نیستن.

یه دوستی دارم،همیشه میگه کنار هر مسجد،یه دونه دسشویی هم هست،چه برسه به آدمه،
توی هر قشری،افرادی هستن که دارن از اون قشر بهره میبرن و درعوض آبروی اون قشر رو هم میبرن،مثل قشر پزشکان،وکلا،قضات،معلما،پرستارا،و حتی مذهبی ها.
اما مهم اینه که اینا نباید پر رنگ بشه،یا اگه قراره پر رنگ بشه،این ما،مذهبی ها نیستیم.
برن یه فیلم در مورد پزشکا بسازن،اینکه هر پزشکی هم محرم نیست،
خلاصه اینکه آدمهای مذهبیه واقعی اونایی نیستن که دارن توی تلویزیون نشون داده میشن.

پ ن:تعداد پست هام شد سه رقمی!

خیلی خیلی بعد نوشت:و اینکه یکی از اون معدود فیلم هایی که به درستی شهدا و آدمهای مذهبی رو نشون داد فیلم شهید بابایی بود،دم همشون گرم،هم بازیگراش و هم کارگردانش و هم نویسندش.
و اینکه امثال شهید بابایی ان که واقعا مذبی ان و شایسته ی شهادت.
سرشار از عشق و علاقه به همسر،فرزندان و خدا،
همینطور جدی در کار.
این یعنی یک انسان کامل...