اندوهِ عمیق...
دیشب رو اول رفتیم یه سر کارای سفره عقد و لباس و کیک و اینا رو هماهنگ کنیم ... آخر سرم رفتیم آتلیه که برا عکاس و آتیه و اینا هماهنگ کنیم... نجمه قبلش گفت که بیا یه دستی بزنیم ببینیم آلبوم دارن یا نه... بعد که رفتیم اونجا دو تا پسر جوون مسئولش بودن که توی تاریک خونه داشتن عکس ظاهر میکردن و اینا.منتظر شدیم بعد یه مدت یکیشون اومد و قیمت گفت و آدرس آتلیه داد بعد خودش گفت الان داریم یه عکس رو بزرگ چاپ میکنیم واسه تابلو براتون میارم ببینین :// عکسای بدون حجاب و خصوصی شون رو خیلی راحت آورد نشون داد و خیلی راحت تر خودشون دوتا نگاه میکردن و درستشون میکردن... بعد باز ما هیچی نگفتیم و ادامه ی بحث خودمون رو ادامه دادیم که یه هویی گفت آلبومم داریم... گفتیم میشه ببینیم خیلی شیک گفت آره و واسمون آورد... عکسای عروسی و خصوصی مردم رو... نیاین بگین خب کلی عکس بر.هنه و نیمه بر.هنه توی اینترنت و ماهواره و اینا هست :/ که اگه باشه اونا مدلن و کارشون اینه اما کسایی که عکاسی و آتلیه دارن اینقدرررررر راحت باید عکس های مجالس خصوصی رو نشون بقیه بدن؟ :/ نشون محرم یا نامحرم؟ یا اینقدر راحت خودشون ببینن؟
که یعنی منی که دوست ندارم مثلا نامحرم عکس عروسیم رو ببینه و به بقیه هم به عنوان نمونه کار نشون بده، باید قید داشتن عکس یادگاری از مراسمم رو بزنم؟ این انصافه؟
پس غیرت مردا و حیای خانوما کجاس؟ دیشب بغضم گرفته بود ... خیانت در امانت نیست این کار؟ از لحاظ اخلاقی درسته این کار؟ همه گیر شدن و رواج پیدا کردن یه کاره نادرست دلیل بر درست بودن و گناه نبودن اون کار میشه؟ مگه ما مسلمون نیستیم؟ اسلام می دونیم یعنی چی؟ اصلا اسلام هیچی... امانت داری و اخلاق توی کار چی؟ دلم داره از اون ته ته می سوزه و دارم فکر میکنم روزی که من و امثال من بخوایم عکس یادگاری از مراسم عروسیمون داشته باشیم باید چیکار کنیم... بگیم یه شبه و چشمامون رو ببندیم یا بگیم حتی برای یه شبم که شده حاضر نیستم چشمای نامحرم بهم بیوفته...
* دوست دارم موقعیتش و پولش و کادرش رو داشته باشم و یه آتلیه ی کاملا مجهز و حرفه ای و کار درست با همه ی کارمندای خانوم بزنم... شاید باشن کسایی که دوست ندارن عکس هاشون رو یه نامحرم ببینه...
** بیخیال این " ** "
تیک: این روزها، روزهایِ امتحانِ منه :)