سیاهچاله‌های ذهنم

بیخیال اصلا... از اونجایی که خدا مهربونه خیلی زیاد، بعد از چندسال امسال بالاخره ان شاءالله دارم میرم نمایشگاه کتاب...

الان توو قطار نشستم، سالن 3 کوپه ی 3 ، تخت بالا و هم کوپه ای هام، پنج تا هم اتاقی و دانشجوی رشته ی فیزیوتراپی هستن که دارن میرن همایش فیزیوتراپی...

آخ که اگه دانشگاه احمقمون اینقدر اذیت نمی‌کرد و عوضی بازی در نمیاورد الان این کوپه دربست هم اتاقی های من بود. البته که خداروشکر که من بالاخره راهی شدم...

کلی کار دارم برا پایان نامه و دکی این دوشنبه دعوام کرد و گفت کاملا مشخصه بدون آمادگی اومدی... ولی خب من باید بین دل میم و دكي، یکی رو انتخاب می کردم که خب انتخاب من قطعا خانواده ام بود...

* الحمدلله رب العالمین