کسی که همه ی این مدت، هر ساعت از شبانه روز ازش کمک خواستم بدون معطلی و هیچ منتی، با صبوری خیلی کامل و عالی مشکلم رو حل کرده «ع» هستش... نمیشه رودررو ازش تشکر کنم یا بخوام یه جمله ی خیلی تاثیر گذار برای تشکر بهش بگم( با اینکه تاثیرگذارترین ادم بوده همیشه از این جهت که فوق العاده باسواد و صبور و مهربونه)، چون عرف و اخلاق این اجازه رو بهم نمیده در صورتی که اون همیشه پابه پای من اومده... به خصوص این سه هفته ی لعنتی رو دقیقه به دقیقه باهام اومده و من شرمنده تر از قبل... این آدم فوق العادهس ... فوق العاده...
خدایا، من واقعا به دلیل یه سری از مسائل، ممکنه نتونم اونجوری که در شان ایشونه ازش تشکر کنم و بدتر اینکه کاری نمیتونم براش انجام بدم، پس لطفا شما به نیابت از من و با اون اوج مهربونی و توانایی که داری، اونجوری که شایسته اس و در شان خودتونه باهاش رفتار کنین و براش جبران کنین... این آدم یکی از ارزشمندترین و قابل احترام ترین افراد زندگی منه...
*رودررو نمیتونم، اما باید بگم بی نهایت برام عزیزی و برات به شدت احترام قائلم، بدون شک شما یکی از معتمدترین و امین ترین آدمهایی هستی که تا حالا توو عمرم دیدم، هیچوقت جوری رفتار نکردی یا حرف نزدی که از صحبت کردن باهات معذب شم با اینکه خیلی راحت میتونستی اینجوری باشی و حتی توو جایگاهی هستی که بخوای اینجوری باشی... آدمای تاثیرگذار توو زندگی هر آدم کمه تعدادشون و آدمهای تاثیرگذار توو زندگی من خیلی خیلی کمن، اما شما یکی از اون آدمایی و جزو برترین های اونایی... اگه میشد، اگه عرف اجازه میداد من پایان نامه ام رو به تو تقدیم می کردم و بجای تشکر از اساتیدی که عملا ممکنه کاری نکرده باشن اما عرف و رسومات میگه باید ازشون تشکر کنی، از تو تشکر میکردم.. ممنون جنابِ «ع»