سیاهچاله‌های ذهنم

گاهی چقدر خندیدن سخت میشه و گاهی‌تر چقدر خندیدن غم‌انگیز میشه.. اونا که طبعشون از ما لطیف‌تره لابد برا وقتایی که خنده‌ها از گریه‌ها غم‌انگیزترن هم یه فکری کردن و یه رباعی، دوبیتی یا غزلی چیزی سرودن اما برای منی که مغزم و ایضا قلبم جای رگ «پیچ» و جای خون «مهره» داره، همین توصیف هم زیاد از حد شاعرانه اس!