خبر کوتاه و تکان دهنده‌اس:
طوطیم مُرد...
یه صبحِ بهاری توو امتحانات خرداد ماهِ کلاسِ دوم دبیرستان (حدود 15-16 سال پیش)، بدون اجازه پرید توو زندگیم، یه شبم توو اردیبهشت 1400 توو شهر غریب، بدون هیچ مقدمه و هیچ رُخصتی از زندگیم پر کشیدُ رفت... خودم با دستای خودم گذاشتمش توو خاک :)

 

 

* دلم می‌خواد گریه کنم، بلند بلند، های های...
** نهم اردیبهشت ماه یک هزارُ چهارصد!